maandag 31 januari 2011
KBC Ancora
KBC Ancora, de holding boven de bank-verzekeraar KBC, heeft zijn schuldpositie in de eerste zes maanden van zijn boekjaar 2010/2011 verder zien oplopen. De groep, die zo'n 23 procent van de aandelen KBC in handen heeft, zag haar schulden toenemen van 627,79 miljoen euro eind juni 2010 tot 643,58 miljoen euro eind december 2010. Per aandeel kwam de schuld uit op 8,22 euro.
donderdag 20 januari 2011
Samenkomst TIKB Genk
Samenkomst TIKB Genk op vrijdag 25 februari 2011
Beste Ex Collega T.I.K.B.
Vorig jaar hebben enkele ex-leerkrachten van T.I.K.B.- Genk elkaar ontmoet in de kantine van het vliegveld van Zwartberg.
Hoewel hiervoor geen bijzondere contacten gelegd werden, kwamen een twintigtal collega’s opdagen.
Omwille van dat succes werd afgesproken om elkaar opnieuw, en eventueel geregeld, te ontmoeten.
We hebben intussen heel wat voormalige leerkrachten kunnen opsporen die we per mail uitnodigen.
Deze nieuwe samenkomst zal plaatsvinden op vrijdag 25 februari a.s..
Hoewel hiervoor geen bijzondere contacten gelegd werden, kwamen een twintigtal collega’s opdagen.
Omwille van dat succes werd afgesproken om elkaar opnieuw, en eventueel geregeld, te ontmoeten.
We hebben intussen heel wat voormalige leerkrachten kunnen opsporen die we per mail uitnodigen.
Deze nieuwe samenkomst zal plaatsvinden op vrijdag 25 februari a.s..
Plaats: De Watersnip
Grauwe Steenstraat 7/2
3582 Koersel
Programma:
13:30 Start wandeling (onder leiding van Willy Vanlook)
15:30 Receptie + koffietafel, gevolgd door gezellig weerzien met drank.
We vragen hiervoor een bijdrage van 10 €. Te storten op rekening BE50 7370 3252 1618 van Vriendenkring TIKB voor 18 februari 2011.
Doe je inschrijving via het invulformulier
Klik op invulformulier en verzend het ingevulde formulier.
Vul het formulier ook in als je niet komt, dan weten we of je interesse hebt voor een volgende samenkomst.
Kijk ook eens naar de site http://tikbgenk.be
Groeten
Willy Vanlook, Jan Stelten, François Noten, Ludo Dullers, Thieu Bollen en Louis Beutels
zaterdag 15 januari 2011
De Stomme van Portici
De Stomme van Portici
- zaterdag 15 januari 2011, 14u28
- Auteur: Johan Sauwens
De voorbije dagen was het weer erg: de teleurstelling over het mislukken van het “compromis” van Johan Vande Lanotte was in bepaalde kringen zo groot dat alle remmen los waren. Met onverholen steun voor de redacteurs van onze openbare omroep (de ochtend) werden de snoodaards van CD&V en N-VA, die de onderhandelingen (zogezegd) hadden laten mislukken, beladen met alle zonden (en epitheta) van Israël.
Sommige media publiceren grote koppen zoals: 'België stijgt razendsnel op de bankroetlijst'.
In de kranten wordt de lange regeringsvorming geduid als “onbegrijpelijk (Yves Desmet), “blinde besluiteloosheid” (Marc Reynebeau), “mars der dwaasheid” (Marc Hooghe), “de hyena’s zijn in aantocht” (Guy Tegenbos) “onverantwoord en ondemocratisch (Axel Miller) “maandenlang politiek surplacen” (Steven Samyn) enzovoort.
In “de ochtend”, het Radio 1-programma, werden dag na dag ramp-profeten opgevoerd die de bevolking nog meer angst moeten aanpraten. De druk op de politici wordt verhoogd en het heimwee naar het Belgische compromis-model wordt publiek geformuleerd, in één adem met “de onbekwaamheid van de huidige generatie politici”.
In het gesprek met Luc Huyse is er zelfs sprake van “een verloren generatie politiekers die blijven vastzitten in het eigen gelijk en er niet meer in slagen om samen oplossingen te vinden.
Deze verwijten zijn onterecht.
Deze criticasters miskennen de realiteit en zitten nog in hun denkschema’s van de jaren ’70. Juist omdat de kiezer de kaarten volledig heeft herschikt: nooit voorheen heeft de Vlaamse kiezer zo nadrukkelijk een schreeuw om zelfbestuur geslaakt.
Nooit voorheen hebben de voorstanders van de Vlaamse onafhankelijkheid of verregaand confederalisme samen zo een overdonderende meerderheid gehaald als nu in Vlaanderen.
En zo werkt nu eenmaal de democratie: de kiezer geeft de richting aan. Al te lang is in Vlaanderen het signaal van de kiezer miskend.
N-VA en CD&V verdienen applaus voor het feit dat ze niet in een halfslachtig compromis zijn gestapt: de responsabilisering van de deelstaten is absoluut nodig om sociaal-economisch orde op zaken te stellen, onze sociale zekerheid betaalbaar te houden en onze toekomst voor te bereiden.
De vraag is dus niet: wanneer zullen CD&V en N-VA overstag gaan, maar wel: zijn de Franstaligen eindelijk bereid om orde op zaken te stellen, de staatsfinanciën te zuiveren en de economische hefbomen aan te pakken via een veel grotere verantwoordelijkheid van de deelstaten.
Men kan er niet omheen: Vlaanderen en Wallonië, het zijn twee verschillende werelden.
Dit betekent dat er een verschil van aanpak nodig is, maatwerk dus, zowel in het arbeidsmarktbeleid als in het globale economische en fiscale beleid.
Indien de franstaligen deze roep van de Vlaamse kiezers blijven negeren, zal onze gemeenschappelijke internationale concurrentiepositie altijd maar verder verzwakken, zowel inzake export als op de financiële markten.
De Belgische besluitvorming stokt en verloopt bijzonder moeizaam, dat is sinds 2007 ten overvloede aangetoond.
De Vlamingen vragen niet het einde van België, maar wel een grote autonomie binnen de confederatie.
Wij hebben eigenlijk niets tegen de Walen, maar wel tegen een intussen voorbijgestreefd socialistisch model, dat een modern beleid onmogelijk maakt.
Indien de franstaligen halsstarrig weigeren een echte staatshervorming toe te staan die ons de ruimte geeft om de toekomst voor te bereiden, dan bevinden wij ons in een echte echtscheidingssituatie: de tegenstrijdige inzichten van beide partners maken het verder samenleven onmogelijk: er kunnen geen investeringsbeslissingen meer samen genomen worden, want ieder wil het anders.
Als het zo blijft, de blokkering, geef ons dan zoals Zuid-Soedan het referendum als weg naar zelfbestuur.
Of zullen we “de Stomme van Portici” nog eens laten opvoeren in de KVS?
Johan Sauwens
Vlaams volksvertegenwoordiger
CD&V
In de kranten wordt de lange regeringsvorming geduid als “onbegrijpelijk (Yves Desmet), “blinde besluiteloosheid” (Marc Reynebeau), “mars der dwaasheid” (Marc Hooghe), “de hyena’s zijn in aantocht” (Guy Tegenbos) “onverantwoord en ondemocratisch (Axel Miller) “maandenlang politiek surplacen” (Steven Samyn) enzovoort.
In “de ochtend”, het Radio 1-programma, werden dag na dag ramp-profeten opgevoerd die de bevolking nog meer angst moeten aanpraten. De druk op de politici wordt verhoogd en het heimwee naar het Belgische compromis-model wordt publiek geformuleerd, in één adem met “de onbekwaamheid van de huidige generatie politici”.
In het gesprek met Luc Huyse is er zelfs sprake van “een verloren generatie politiekers die blijven vastzitten in het eigen gelijk en er niet meer in slagen om samen oplossingen te vinden.
Deze verwijten zijn onterecht.
Deze criticasters miskennen de realiteit en zitten nog in hun denkschema’s van de jaren ’70. Juist omdat de kiezer de kaarten volledig heeft herschikt: nooit voorheen heeft de Vlaamse kiezer zo nadrukkelijk een schreeuw om zelfbestuur geslaakt.
Nooit voorheen hebben de voorstanders van de Vlaamse onafhankelijkheid of verregaand confederalisme samen zo een overdonderende meerderheid gehaald als nu in Vlaanderen.
En zo werkt nu eenmaal de democratie: de kiezer geeft de richting aan. Al te lang is in Vlaanderen het signaal van de kiezer miskend.
N-VA en CD&V verdienen applaus voor het feit dat ze niet in een halfslachtig compromis zijn gestapt: de responsabilisering van de deelstaten is absoluut nodig om sociaal-economisch orde op zaken te stellen, onze sociale zekerheid betaalbaar te houden en onze toekomst voor te bereiden.
De vraag is dus niet: wanneer zullen CD&V en N-VA overstag gaan, maar wel: zijn de Franstaligen eindelijk bereid om orde op zaken te stellen, de staatsfinanciën te zuiveren en de economische hefbomen aan te pakken via een veel grotere verantwoordelijkheid van de deelstaten.
Men kan er niet omheen: Vlaanderen en Wallonië, het zijn twee verschillende werelden.
Dit betekent dat er een verschil van aanpak nodig is, maatwerk dus, zowel in het arbeidsmarktbeleid als in het globale economische en fiscale beleid.
Indien de franstaligen deze roep van de Vlaamse kiezers blijven negeren, zal onze gemeenschappelijke internationale concurrentiepositie altijd maar verder verzwakken, zowel inzake export als op de financiële markten.
De Belgische besluitvorming stokt en verloopt bijzonder moeizaam, dat is sinds 2007 ten overvloede aangetoond.
De Vlamingen vragen niet het einde van België, maar wel een grote autonomie binnen de confederatie.
Wij hebben eigenlijk niets tegen de Walen, maar wel tegen een intussen voorbijgestreefd socialistisch model, dat een modern beleid onmogelijk maakt.
Indien de franstaligen halsstarrig weigeren een echte staatshervorming toe te staan die ons de ruimte geeft om de toekomst voor te bereiden, dan bevinden wij ons in een echte echtscheidingssituatie: de tegenstrijdige inzichten van beide partners maken het verder samenleven onmogelijk: er kunnen geen investeringsbeslissingen meer samen genomen worden, want ieder wil het anders.
Als het zo blijft, de blokkering, geef ons dan zoals Zuid-Soedan het referendum als weg naar zelfbestuur.
Of zullen we “de Stomme van Portici” nog eens laten opvoeren in de KVS?
Johan Sauwens
Vlaams volksvertegenwoordiger
CD&V
Helpdesk
Hallo, dit is het automatisch antwoordapparaat van de school van uw kind.
Om u zo snel mogelijk te kunnen helpen, gelieve uw keuze te maken:
- Om te liegen waarom uw kind afwezig is, druk 1.
- Om te zeggen waarom uw kind zijn huiswerk niet maakte, druk 2.
- Om te klagen over onze werkmethode, druk 3.
- Om te vragen waarom u de brieven niet hebt ontvangen die vorige week met het rapport van uw kind werden meegegeven, druk 4.
- Als u verwacht dat wij uw kind opvoeden, druk 5.
- Om te klagen over de resultaten van uw kind, druk 6.
- Om te klagen over de maaltijden, druk 7.
Maar als u beseft dat uw kind verantwoordelijkheid moet leren dragen en dat het niet de schuld is van de leerkracht als uw kind geen enkele inspanning levert, haak dan gewoon in, geef uw kind een gepaste straf en geniet verder van uw dag.
woensdag 12 januari 2011
vrijdag 7 januari 2011
dinsdag 4 januari 2011
Zonsverduistering
Het hoogtepunt van de zonsverduistering viel om 09.17 uur, een half uur na zonsopkomst. De zon was dan voor iets meer dan 75 procent verduisterd door de maan, maar donker wordt het daardoor niet. Zelfs de tot een sikkel teruggebrachte zon blijft veel licht geven.
Bij haar opkomst om 08.48 uur was de zon al voor de helft verduisterd en stond ze in het zuidoosten boven de horizon. De eclips eindigde om 10.37 uur.
Bij haar opkomst om 08.48 uur was de zon al voor de helft verduisterd en stond ze in het zuidoosten boven de horizon. De eclips eindigde om 10.37 uur.
Abonneren op:
Posts (Atom)


